سرویس خبری ایران من: گزارش اخیر پنتاگون، ابعاد جدیدی از توسعه سریع توان نظامی و هستهای چین را آشکار ساخته و نگرانیهای بینالمللی را در پی داشته است. این گزارش نه تنها به استقرار گسترده موشکهای بالستیک قارهپیما اشاره دارد، بلکه بر بیمیلی پکن به مذاکرات کنترل تسلیحات و جاهطلبیهای نظامی این کشور، بهویژه در قبال تایوان، تأکید میکند. در ادامه، جزئیات این ادعاها، واکنش چین و تحلیل کارشناسان را بررسی خواهیم کرد.
به گزارش ایران من، این خبرگزاری در گزارش خود با استناد به پیشنویس یک گزارش پنتاگون ادعا کرد که چین بیش از ۱۰۰ موشک بالستیک قارهپیما را در سه سیلویی که به تازگی بنا شده در نزدیکی مرز با مغولستان تخلیه کرده و هیچ علاقهای هم به مذاکرات بر سر کنترل تسلیحات ندارد.
در این گزارش، علاوه بر تاکید بر تقویت نظامی فزاینده پکن، سرعت این قدرت هستهای در گسترش و نوسازی نیروهای اتمی از هر کشور دیگری بیشتر ارزیابی شده است.
ادعاهای پنتاگون و واکنش پکن
اما مقامات پکن بارها پیش از این ادعاهایی از این دست را رد کرده و میگویند این گزارشها با هدف بدنام کردن چین صورت میگیرد و هدف آن گمراه کردن تعمدی جامعه بین الملل است.
دونالد ترامپ رئیسجمهوری ایالات متحده ماه گذشته میلادی گفت که احتمالا مذاکرات خلع سلاح هستهای با چین و روسیه را پیگیری کند. اما در گزارش پنتاگون آمده است که چین چنین تمایلی ندارد.
در این گزارش آمده است: «ما همچنان هیچ اشتیاقی از سوی پکن برای پیگیری این دست اقدامات یا بحثهای جامعتر در مورد کنترل تسلیحات نمیبینیم.»
مطابق ادعای رویترز در این خبر، چین احتمالا بیش از ۱۰۰ موشک بالستیک قارهپیمای دانگ فنگ-۳۱ با سوخت جامد را در سیلوهایی در نزدیکی مرز مغولستان قرار داده است.
مقامات آمریکایی میگویند که در گزارش وزارت جنگ، اهداف این استقرار موشکی اعلام نشده و ممکن است قبل از ارائه رسمی به کنگره تغییر کند.
گسترش زرادخانه هستهای و راهبرد چین
براساس این گزارش، ذخیره کلاهکهای هستهای چین در سال ۲۰۲۴ در سطح ۶۰۰ کلاهک باقی ماند، که نشان دهنده روند کُند تولید در مقایسه با سالهای گذشته است. اما پکن در مسیر عبور از یک هزار کلاهک هستهای تا سال ۲۰۳۰ است.
رویترز اذعان دارد که گزارش پنتاگون در حالی است که چین بارها تاکید کرده به راهبرد هستهای دفاع از خود پایبند بوده و سیاست عدم استفاده نخست (No First Use) را حفظ میکند.
جک برنهام تحلیلگر ارشد امور چین در اندیشکده آمریکایی «بنیاد دفاع از دموکراسیها» گفت: «چین به عنوان کشوری که هنوز از سیاست عدم استفاده نخست حمایت میکند، به طور فزایندهای در نمایش زرادخانه هستهای خود، از جمله نمایش سهگانه هستهای که برای نخستین بار در ماه سپتامبر (شهریور) سال جاری میلادی رخ داد، راحتتر رفتار میکند».
اشاره این کارشناس آمریکایی به رژه نظامی چین در هشتادمین سالگرد پیروزی بر ژاپن در حضور رهبران جهان است.
برنهام سپس با تکرار ادعای پنتاگون مبنی بر بیمیلی چین برای مذاکرات بر سر کنترل تسلیحات مدعی شد: پکن با رد مذاکرات کنترل تسلیحات نشان میدهد که سرعت ساخت تسلیحات را بالا برده است.
وی استدلال کرد: پکن هیچ علاقهای به ماندن در طولانی مدت در یک نقطه ضعف استراتژیک ندارد و به دنبال آن است تا زرادخانه هایی متناسب با جایگاه جهانی خود در کنار ایالات متحده و حتی پیشروتر از آن بسازد.
نگرانیهای تایوان و معاهدات بینالمللی
در این گزارش همچنین نسبت به پیروزی چین بر تایوان تا پایان سال ۲۰۲۷ هشدار داده شده است. پکن این جزیره را بخشی از قلمرو خود دانسته و هرگز استفاده از زور را در خصوص تصاحب آن رد نکرده است.
پنتاگون در گزارش فوق مدعی است که چین در حال بررسی گزینههایی برای تصرف تایوان از طریق «نیروی بی رحمانه» است؛ از جمله حملات دوربرد تا فاصله ۲۰۰۰ مایل دریایی از سرزمین اصلی است که میتواند سبب اختلال در عملیات نظامی ایالات متحده در آسیا و اقیانوسیه شود.
رویترز یادآور شده است که گزارش پنتاگون همزمان با انقضای تاریخ پیمان «نیو استارت» رخ میدهد که توافقنامه کنترل تسلیحات هستهای میان ایالات متحده و روسیه است. این پیمان هر دو طرف را به داشتن یک هزار و ۵۵۰ کلاهک هستهای استراتژیک مستقر محدود میکند.
گوردون چانگ تحلیلگر چینی که به دلیل تحلیلهای جنگ طلبانه علیه پکن شناخته میشود نسبت به تمدید نیو استارت بدون مشارکت پکن هشدار داد و گفت: «الان زمان مناسبی برای ایالات متحده نیست که با تمدید پیمان نیو استارت با روسیه موافقت کند. روسیه و چین متحدان بالفعل یکدیگر هستند و علیه آمریکا تبانی میکنند. بدون حضور چین در یک توافق، پکن هرگونه ابتکار عمل کنترل تسلیحات هستهای ایالات متحده را قاطعانه رد میکند و در نتیجه نبود هیچ پیمانی در چنین شرایطی در راستای منافع آمریکا است.
در مجموع، گزارش پنتاگون تصویری نگرانکننده از سرعت توسعه نظامی و هستهای چین ارائه میدهد و بر چالشهای پیش روی جامعه بینالملل در زمینه کنترل تسلیحات و حفظ ثبات منطقهای تأکید میکند. در حالی که پکن این ادعاها را رد کرده و بر رویکرد دفاعی خود پافشاری میکند، افزایش تنشها و عدم تمایل به مذاکرات، چشمانداز پیچیدهای را برای روابط بینالملل و امنیت جهانی رقم میزند.
