سرویس خبری ایران من: تحلیلهای جان بولتون، مشاور پیشین امنیت ملی آمریکا، همواره با رویکردهای تند و صریح در قبال سیاست خارجی ایالات متحده همراه بوده است. در پی گزارشهایی مبنی بر «ربودن» نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، توسط واشنگتن، بولتون در مقالهای به بررسی ابعاد این اقدام و چالشهای پیشرو پرداخته است. این گزارش به تفصیل دیدگاههای او را درباره لزوم برکناری کامل دولت ونزوئلا، نقش بازیگران خارجی و آمادگی نیروهای اپوزیسیون برای به دست گرفتن قدرت، مورد کاوش قرار میدهد و ابهامات موجود در سیاستهای کاخ سفید را روشن میسازد.
به گزارش ایران من، بولتون در سرمقالهای برای روزنامه تلگراف، ربودن مادورو بدست واشنگتن را شروع خوبی توصیف کرد، اما در عین حال تاکید کرد احمقانه است اگر این فرصت خوب برای بازگرداندن دولت به مردم ونزوئلا هدر برود.
دیدگاه بولتون درباره ربودن مادورو و نقد ترامپ
این مقام ارشد دولت نخست ترامپ که اکنون به یکی از منتقدان رئیسجمهوری ایالات متحده بدل شده است، نوشت: آمریکا به شیوهای دراماتیک توانست مادورو و همسرش را دستگیر کند (برباید) و آنها را برای دادگاهی کردن به نیویورک بیاورد. اما چهرههای اصلی دولت ونزوئلا از جمله دلسی رودریگز معاون رئیس جمهور، ولادیمیر پادرینو وزیر دفاع، و خورخه رودریگز رئیس پارلمان همچنان در کاراکاس هستند؛ یعنی تا به امروز دولت ونزوئلا همچنان پابرجاست و فقط مادورو را ندارد.
بولتون سپس با طعنه اضافه کرد: اظهارات ترامپ از محل اقامتش در فلوریدا نشان میدهد که او هیچ درکی از این وضعیت ندارد و یک نفر باید به سرعت برایش توضیح دهد.
ضرورت برکناری کامل دولت ونزوئلا و چالشها
این مقام سابق در ادامه، حمله روز گذشته ایالات متحده به کاراکاس را در راستای منافع ایالات متحده دانست که به ادعای وی تهدید ناشی از افزایش نفوذ روسیه، چین، کوبا و ایران را برطرف میکند.
بولتون اما خروج مادورو از ونزوئلا را تنها گام نخست در این راستا دانست که هرگز به معنای پایان کار نیست.
وی با یادآوری حمله مشابه آمریکا به پاناما در سال ۱۹۹۰ و دستگیری مانوئل نوریگا که به اتهام قاچاق مواد مخدر بازداشت شد، میافزاید: واشنگتن و مخالفان ونزوئلا باید کار برکناری کل دولت مادورو را تمام کنند. هرچند به رغم ادعاهای ترامپ مبنی بر آمادگی برای حملهای به مراتب بزرگتر از تهاجم دیروز شنبه به کاراکاس، هیچ نشانهای در این زمینه دیده نمی شود.
مشاور پیشین امنیت نکته قابل توجه دیگر را اظهارات ترامپ در خصوص در دست گرفتن موقتی قدرت در ونزوئلا می داند. به باور این چهره سیاسی آمریکایی، اینکه واشنگتن تا چه زمان بتواند به این وضعیت ادامه دهد و رئیس جمهور آمریکا حتی حضور نیروهای زمینی ارتش را در هم در ونزئلا رد نکرده است، کاملا به تخیل مخاطب و شخص خود ترامپ بستگی دارد.
وی در ادامه تنها شباهت میان ونزوئلا و پاناما را در تهاجم ناگهانی به این دو کشور آمریکای لاتین دانسته و می افزاید: نوریگا بر خلاف مادورو از حمایت جهانی چندانی برخوردار نبود.
نقش بازیگران خارجی و آمادگی اپوزیسیون
به ادعای بولتون، نفوذ بازیگران خارجی است که مادورو را در قدرت نگه داشته و تهدیدی برای ثبات نیمکره غربی است. کماآنکه چهره های اپوزیسیون در ونزوئلا نیز مدعی هستند که عزم روسیه و کوبا در سال ۲۰۱۹ سبب تثبیت قدرت مادورو شد و تلاش مخالفان برای کودتا را خنثی کرد.
این مقام سابق از همین رو استدلال میکند: در این مرحله، با توجه به عدم اطمینان در مورد اقدامات نظامی بیشتر واشنگتن، اگر مادورو تنها غنیمت حمله دیروز باشد، این یک پیروزی توخالی است. لذا بسیار مهم است که میزان حمایت و پشتیبانی مخالفان در حمله روز گذشته مشخص شود. پاسخ این پرسشها نیز باید مشخص شود؛ از جمله اینکه آیا رهبران مخالف با افراد کلیدی دولت مادورو تماس گرفتهاند، تلاش کردهاند چاویستها (طرفداران هوگو چاوز رئیس جمهوری سابق و فقید ونزوئلا) را دچار اختلاف کنند، و واشنگتن چه کمکهای اضافی میتواند ارائه کند؟
بولتون معتقد است در بهترین حالت، مخالفان باید خود را برای به دست گرفتن رهبری دولت در آینده نزدیک آماده کنند. وی معتقد است که حکومت در ونزوئلا اگرچه لطمه دیده اما اگر مخالفان آماده نباشند که به سرعت وارد عمل شوند، فرصت بازگرداندن حکومت به مردم ونزوئلا ممکن است به سرعت از دست برود.
تداوم حمایت بینالمللی از کاراکاس و حمله آمریکا
مشاور پیشین امنیت ملی دولت نخست ترامپ، مهمتر از تمامی این موراد، تداوم حمایت مسکو، هاوانا، پکن و تهران را از متحدان خود در کاراکاس میداند. به عقیده این مقام سابق، اگرچه هیچ یک از بازیگران نامبرده به تنهایی نمیتوانند تعادل نظامی علیه واشنگتن را تغییر دهند، اما قدرند بی سر و صدا از حکومت کنونی ونزوئلا که بدون رهبر است پشتیبانی کنند. وی سپس به تعقیب و گریز یک نفتکش متعلق به روسیه از سوی گارد ملی آمریکا به عنوان سند این وضعیت اشاره کرد و افزود: این امر شاهد کوچکی است از آنچه ممکن است در آینده از سوی بازیگرانی همچون روسیه رخ دهد.
به گزارش ایران من، آمریکا شامگاه شنبه ۱۳دی ماه ۱۴۰۴ به دستور دونالد ترامپ رئیسجمهوری این کشور، حملاتی نظامی علیه ونزوئلا انجام داد و نیکلاس مادورو، رئیسجمهوری ونزوئلا، را ربود. ترامپ در بیانیهای تأیید کرد که دستور «حمله گسترده» علیه ونزوئلا را صادر کرده و مدعی شد مادورو به همراه همسرش دستگیر شده است.
در همین حال، مایک لی سناتور ایالت یوتا مدعی شد که رئیسجمهوری ونزوئلا با هدف انتقال به ایالات متحده برای محاکمه با اتهامات کیفری، بازداشت شده است.
در مجموع، تحلیلهای جان بولتون نشان میدهد که هرچند اقدام اولیه علیه مادورو میتواند یک گام مثبت تلقی شود، اما بدون یک استراتژی جامع و فراگیر برای برکناری کامل دولت و حمایت از انتقال قدرت به اپوزیسیون آماده، این پیروزی میتواند به سرعت به یک فرصت از دست رفته تبدیل شود. حمایتهای منطقهای و بینالمللی از دولت فعلی ونزوئلا نیز پیچیدگیهای این وضعیت را دوچندان کرده و لزوم رویکردی هوشمندانه و قاطع را برای واشنگتن یادآور میشود.
