سرویس خبری ایران من: گزارشهای اخیر نشان میدهد که منطقه خاورمیانه همچنان درگیر چالشهای عمیق سیاسی و سرزمینی است. در میان تلاشهای بینالمللی برای برقراری صلح و ثبات، اقدامات یکجانبه اسرائیل در کرانه باختری و واکنشهای گسترده به آن، بار دیگر توجه جهانیان را به خود جلب کرده است. این تحولات، از تصویب لوایح بحثبرانگیز در کنست گرفته تا طرحهای گسترده شهرکسازی، پیامدهای قابل توجهی برای آینده منطقه و چشمانداز راهکار دو کشوری دارد.
به گزارش ایران من، روزنامه اسرائیلی اسرائیل هیوم اعلام کرد که به اعتقاد این سناتور آمریکایی، تنها راه برای حفظ (رژیم) اسرائیل تضمین اجرای راهکار دو کشوری است.
سیاستهای الحاق و واکنشهای اولیه
پارلمان اسرائیل (کنست) روز چهارشنبه (۳۰ مهر ماه) در بحبوحه تلاشها برای برقراری آرامش در نوار غزه، در قرائت اولیه، لایحه اشغال کرانه باختری رود اردن را تصویب کرد. این لایحه با ۲۵ رای موافق و ۲۴ رای مخالف و با حمایت یولی ادلشتاین رئیس کمیته امور خارجی و دفاعی کنست در جلسه مقدماتی به تصویب رسید.
همچنین دیوان بینالمللی دادگستری نیز روز چهارشنبه به تصویب طرح الحاق کرانه باختری به اراضی اشغالی در کنست واکنش نشان داد و اعلام کرد: (رژیم) اسرائیل هیچ صلاحیتی برای اعمال حاکمیت بر سرزمینهای اشغالی فلسطین در کرانه باختری و بیتالمقدس شرقی ندارد.
تناقض در تصمیمگیریها و فشارهای بینالمللی
در پی محکومیتها و فشارهای منطقهای و بینالمللی تصویب طرح الحاق کرانه باختری در کنست، بنیامین نتانیاهو نخستوزیر رژیم اسرائیل روز پنجشنبه (اول آبان) دستور داد تا از پیشبرد این طرح جلوگیری شود.
اما کابینه اسرائیل روز شنبه بزرگترین طرح احداث واحدهای مسکونی اسرائیل در جنوب قدس اشغالی را در حالی به تصویب رساند که تقریبا یک هفته پیش دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا علیه شهرک سازی اسرائیل اظهارات انتقادآمیزی داشت.
جزئیات طرح توسعه شهرکسازی
کابینه رژیم اسرائیل طرحی را به تصویب رساند که بر اساس آن قرار است ۱۳۰۰ واحد مسکونی اسرائیل نشین در جنوب قدس اشغالی احداث شود.
این طرح شامل احداث مدارس و ساختمانهای عمومی و پارک و مجتمعهای تجاری نیز میشود.
شورای شهرک سازی غزه احداث این مجتمع را بزرگترین طرح شهرک سازی در تاریخ منطقه «گوش عتصیون» توصیف کرده است.
در مجموع، این تحولات نشاندهنده پیچیدگی فزاینده وضعیت در سرزمینهای اشغالی و تقابل میان اراده سیاسی داخلی اسرائیل و فشارهای منطقهای و بینالمللی است. تداوم شهرکسازیها، حتی با وجود محکومیتهای جهانی و دستورات داخلی، میتواند چشمانداز صلح و راهکار دو کشوری را بیش از پیش تیره و تار سازد و به تشدید تنشها در منطقه دامن زند.
