سرویس خبری ایران من: در پی عملیات نظامی ایالات متحده در ونزوئلا و ادعاهای مطرحشده مبنی بر کنترل این کشور توسط آمریکا، مقامات ونزوئلایی واکنش نشان داده و این ادعاها را قویاً رد کردهاند. این گزارش به بررسی اظهارات رئیس جمهور موقت ونزوئلا، جزئیات حمله نظامی آمریکا، ربایش رئیس جمهور نیکولاس مادورو و همسرش، و همچنین بازتاب گسترده بینالمللی این وقایع میپردازد.
رد ادعای آمریکا و تاکید بر حاکمیت ونزوئلا
به گزارش ایران من، رئیس جمهور موقت ونزوئلا در گفت وگو با گروهی از مقامهای این کشور ادعای ترامپ مبنی بر اینکه ایالات متحده پس از عملیات تجاوزکارانه نظامی در ونزوئلا کنترل این کشور را در دست دارد را رد کرد.
رودریگز همچنین با تاکید بر اینکه دولت ونزوئلا بر این کشور حکومت میکند، خاطرنشان کرد: هیچ شخص دیگری این کار را انجام نمیدهد.
وی افزود: دولت من، دولت قانون اساسی و ناشی از قدرت تثبیت شده مردم ونزوئلا است. رودریگز ادامه داد: ما از نظر معنوی برای مقابله با چالشها، تجاوزات و تهدیدها قویتر شده و رشد کردهایم.
وی تصریح کرد: به کسانی که من را تهدید میکنند، میگویم که سرنوشت من فقط توسط خداوند تعیین خواهد شد.
جزئیات عملیات نظامی آمریکا و ربایش مادورو
به گزارش ایران من، ایالات متحده آمریکا پس از ماهها تنش با ونزوئلا و همزمان با ایام سالگرد سرنگونی دولت «مانوئل آنتونیو نوریگا» در پاناما، با حمله نظامی گسترده شبانه در بامداد شنبه سوم ژانویه ۲۰۲۶ برابر با ۱۳ دی ماه ۱۴۰۴به آن کشور، نیکولاس مادورو رئیس جمهور آن کشور و همسرش را ربود و برای محاکمه به ایالات متحده منتقل کرد.
مادورو و همسرش ۵ ژانویه ۲۰۲۴ برابر با ۱۵ دی ماه ۱۴۰۴ برای نخستین بار در دادگاه فدرال منهتن نیویورک حضور یافتند تا بر اساس کیفر خواست دادگستری دولت دونالد ترامپ محاکمه شوند اما آنها تمامی اتهامات علیه خود را رد کردند.
محکومیت جهانی و نقض قوانین بینالملل
اقدام نظامی آمریکا با موجی از واکنشهای بینالمللی مواجه شده است و متحدان واشنگتن با واکنشهایی متفاوت بر لزوم رعایت اصول حقوق بینالملل و منشور ملل متحد تاکید کردهاند.
نمایندگان کشورهای مختلف در نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد از حمله نظامی دولت ترامپ به ونزوئلا انتقاد کردند و اکثر اعضای شورای امنیت، آن را نقض صریح ماده ۲ منشور ملل متحد و انتقال مادورو را نقض بیسابقه مصونیت سران کشورها و تهدیدی جدی برای ثبات نظم بینالمللی دانستند.
آنها نسبت به عادیسازی «تغییر رژیم از طریق زور» هشدار دادند و تاکید کردند که حتی نگرانیهای واقعی درباره حقوق بشر، دموکراسی یا جرایم سازمانیافته، هیچ مبنای حقوقی برای اقدام نظامی فرامرزی ایجاد نمیکند.
آمریکا نتوانست حمایت گستردهای در شورای امنیت و میان کشورهای آمریکای لاتین کسب کند و استدلالهای نماینده اش بیشتر سیاسی و در جهت توجیه حمله و تلاش برای مشروعیتبخشی به آن بود که با واکنش منفی گسترده جهانی مواجه شد.
در مجموع، بحران ونزوئلا، با دخالت نظامی آمریکا و واکنشهای بینالمللی، به چالشی پیچیده برای جامعه جهانی تبدیل شده است. این وقایع بر اهمیت رعایت اصول حقوق بینالملل و حفظ حاکمیت کشورها در برابر هرگونه مداخله خارجی تاکید میکند و نشاندهنده لزوم راهحلهای مسالمتآمیز برای اختلافات بینالمللی است.
