سرویس خبری ایران من: در این یادداشت تحلیلی به بررسی رویکرد متفاوت و عملگرایانه مسعود پزشکیان در مواجهه با گرههای کور اجتماعی و مطالبات انباشته شده جوانان پرداختهایم.
رویکرد حرفهای در مسیر سیاست
مصطفی حسنی: پزشکیان بیصدا فریاد میزند. در دنیای مسابقات رانندگی، توصیه همیشگی مربی این است: «راننده حرفهای باید به خط پایان برسد، بیآنکه در مسیر به کسی برخورد کند.» روایت پزشکیان شبیه همین توصیه است.
تحولات اجتماعی و دستاوردهای بیصدا
گشت ارشاد جمع شد و امنیت و آرامش واقعی به شهر بازگشت. تا همین دیروز اعلام شد دولت تصویب کرده است که دختران بتوانند گواهینامه بگیرند و موتورسواری کنند. اقداماتی که سالها با مخالفتهای سرسخت روبهرو بودند، اما او بیسروصدا آنها را به نتیجه رساند؛ تغییراتی ملموس و واقعی که حتی برخی از رؤسایجمهور پیشین نتوانستند آن را آغاز کنند.
هنر سیاستورزی به سبک کیارستمی
پزشکیان شبیه عباس کیارستمی است؛ فیلمی میسازد که حرفش را میزند، اما از زیر تیغ سانسور هم عبور میکند. روایتش شفاف است، بیهیاهو و دقیق. او تلاش میکند لجبازی از صحنه سیاست بیرون برود و آنچه به نفع مردم است، اسیر منازعات حزبی نشود. او بهجای قهرمان شدنِ خود و تراشیدن نقش اول برای خویش، به قهرمان شدن مردم و نتیجه فکر میکند. امروز جوانان در میانه همان نتایجی ایستادهاند که سالها مطالبهاش میکردند. و وقتی مردم نتیجه را در زندگی روزمرهشان لمس میکنند، دیگر نیازی به فریاد نیست.
در مجموع، این شیوه از کشورداری نشان میدهد که میتوان بدون ایجاد تنشهای غیرضروری، گامهای بلندی برای تحقق عدالت اجتماعی و آزادیهای مدنی برداشت.
