امانوئل مکرون ابتدا از ماریا کورینا ماچادو و درخواست آزادی زندانیان سیاسی در ونزوئلا حمایت کرد و بر گذار مسالمت‌آمیز تاکید نمود. اما سپس در واکنشی جنجالی به حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا و ربودن مادورو، مدعی رهایی مردم شد. این حمله با موجی از واکنش‌های بین‌المللی، از جمله محکومیت ایران و روسیه، مواجه گشت و ابعاد جدیدی یافت.

ولادیمیر زلنسکی بر ضرورت حضور نظامی خارجی در اوکراین برای هر بسته صلح تاکید کرد، در حالی که اوکراین و شرکا روی پیش‌نویس طرح صلح کار می‌کنند. او از ائتلاف مشتاقان و کشورهای اروپایی خواستار افزایش حضور شد. با وجود حمایت‌های بین‌المللی، مسائل حساس مانند کنترل اراضی و نیروگاه هسته‌ای زاپوریژیا حل‌نشده باقی مانده است.

بولتون، مشاور پیشین امنیت ملی آمریکا، ربودن مادورو را شروع خوبی برای ونزوئلا دانست اما هشدار داد که فرصت بازگرداندن دولت به مردم نباید هدر رود. او بر لزوم برکناری کامل دولت مادورو تاکید کرد و نفوذ بازیگران خارجی را عامل بقای مادورو دانست. بولتون، با اشاره به حمایت‌های بین‌المللی از کاراکاس، پیروزی بدون برکناری کل دولت را توخالی خواند و بر آمادگی اپوزیسیون تاکید کرد.

کره شمالی موشک‌های جدیدی پرتاب کرد. تحلیلگران این اقدام را مرتبط با عملیات آمریکا در ونزوئلا می‌دانند که ممکن است باور کیم جونگ اون را مبنی بر خودکشی بودن کنار گذاشتن سلاح‌های هسته‌ای تقویت کند. این آزمایش پیش از نشست سئول و پکن انجام شد و اعتراض به پکن و نقض قطعنامه‌های سازمان ملل تلقی شد.

سیدعباس عراقچی به ادعاهای ترامپ درباره اعتراضات ایران واکنش نشان داد. او حق اعتراض مسالمت‌آمیز را تایید کرد اما خشونت را محکوم نمود. عراقچی اظهارات ترامپ را غیرمسئولانه خواند و هشدار داد که ایران هرگونه دخالت خارجی را قاطعانه رد می‌کند و نیروهای مسلح برای دفاع از حاکمیت آماده‌اند.

توماس مسی، نماینده جمهوری‌خواه، از مواضع مداخله‌جویانه ترامپ در قبال ایران انتقاد کرد و بر لزوم مجوز کنگره برای هرگونه حمله نظامی تاکید کرد. متن به شهادت سردار سلیمانی، حملات تلافی‌جویانه ایران به عین‌الاسد، حملات اسرائیل و آمریکا به تاسیسات هسته‌ای ایران و در نهایت اعلام آتش‌بس اشاره دارد.