این متن به نقد شدید سیاست‌های سهمیه‌بندی در ایران می‌پردازد. این سیاست‌ها که به نام عدالت اجرا می‌شوند، در واقع شایسته‌سالاری را از بین برده و به آموزش، اقتصاد و سلامت جامعه آسیب می‌زنند. نویسنده با مقایسه با ورزش حرفه‌ای، لزوم حذف سهمیه‌ها و کمک به توانمندسازی افراد پیش از رقابت را مطرح می‌کند تا کشور از بحران کنونی خارج شود.