مصطفی تاج‌زاده، زندانی سیاسی شناخته‌شده، از دل تجربه حاکمیت و زندان به نقد جمهوری اسلامی می‌پردازد. او سرکوب، جنگ، تحریم و سیاست خارجی را ناکارآمد می‌داند و بر نافرمانی مدنی، نقش زنان، تغییر قانون اساسی و گذار مسالمت‌آمیز برای حل بحران‌های ایران تأکید می‌کند

زیدآبادی معتقد است حکومت‌ها زمانی اصلاح می‌کنند که مردم امیدشان را باخته‌اند. کنسرت شجریان نمونه‌ای از این پارادوکس است. او می‌گوید ایرانیان باید اصلاحات را بپذیرند تا تغییرات بیشتر رخ دهد.

عباس عبدی معتقد است پزشکیان تغییر ایجاد کرده اما باید نقطه بهینه میان وفاق و اقدام پیدا کند. او گفتگو با اپوزیسیون را ناکافی دانسته و هشدار می‌دهد تا پایان امسال فرصت اصلاحات محدود است. عبدی بر تأثیر مثبت واکنش مردم در جنگ ۱۲ روزه تأکید دارد.

خاتمی در پیام به کنگره ایثارگران بر نقش ایثار در دفاع تأکید کرد. وی مذاکره را راه تأمین مصالح دانست و از دولت پزشکیان حمایت کرد. خاتمی خواستار اصلاحات و تعامل حاکمیت شد. رئیس جمهور سابق بر حفظ امید مردم و عملی شدن وعده‌ها تأکید کرد.

فلاحت‌پیشه با انتقاد از وفاق در دولت پزشکیان، آن را ابزاری برای سوءاستفاده رقبا می‌داند که به عقب‌نشینی دولت منجر شده است. او معتقد است رئیس‌جمهور فرصت‌های داخلی و خارجی را از دست داده و باید با تشکیل تیمی همسو با اهداف سه‌گانه خود و کنار گذاشتن افرادی که از بیرون خط می‌گیرند، به وعده‌های انتخاباتی‌اش عمل کند.

گروهی از فعالان با ارسال نامه‌ای، ضمن اشاره به خلأهای قانونی موجود، خواستار تدوین قانون اساسی جدید و برگزاری کنفرانس ملی شدند. آنها بر لزوم ایجاد محیطی مناسب برای گفتگو و مشارکت همه گروه‌ها تاکید کرده‌اند.

بررسی امکان اصلاحات در شرایط کنونی با مقایسه دولت وفاق و اصلاحات. تحلیل چالش‌های موجود و فرصت‌های پیش رو برای تغییرات بنیادین. ارائه راهکارهای عملی برای برون‌رفت از وضعیت فعلی با تأکید بر ضرورت توجه به خواست مردم.