متن به بررسی اعدام زنان در ایران از مشروطه تا کنون می‌پردازد. قبل از انقلاب ۱۳۵۷ تنها یک زن اعدام شده بود اما پس از آن تعداد اعدام زنان افزایش یافت. نویسنده خواستار جایگزینی مجازات‌های انسانی‌تر و توقف اعدام شریفه محمدی است.