این مقاله به قلم عباس میلانی، تحول رضا پهلوی از یک نوجوان تبعیدی به نماد ائتلاف‌ساز برای آینده ایران را بررسی می‌کند. او با مرور تاریخچه پهلوی و چالش‌های پیش رو، بر نقش او به عنوان تسهیل‌گر گذار به دموکراسی تأکید دارد؛ نقشی که فراتر از پادشاهی سنتی و بر پایه حاکمیت ملی و حقوق بشر تعریف شده است.

رامین پرهام در نشست «ایران من»، گفتمان حاکمیت ایران را تحلیل کرد. او به مفهوم «اپوزیسیون خوش‌خیم» اشاره و آن را ریشه‌دار در نگاه پاتولوژیک دانست. پرهام تفاوت «حاکمیت قانون» و «حکومت از طریق قانون» را تشریح و بازداشت تاج‌زاده را نمونه «آدم‌ربایی قانونی» خواند.