سیاستگذاری ایران مانند شطرنج است؛ مبتدی واکنشی عمل می‌کند اما استاد آینده را می‌بیند. از یارانه تا مسکن و حجاب، همه نشان غلبه نگاه مبتدیانه دارند. سیاستگذار مبتدی با دستور می‌خواهد جامعه را اصلاح کند اما استاد می‌داند جامعه موجود زنده است. تا عبور از نگاه لحظه‌ای به راهبردی، تکرار شکست ادامه دارد.