سرویس خبری ایران من: یکی از پیچیدگیهای اساسی سیاست در جوامع مدرن، تضاد میان زمانبندی اصلاحات حکومتی و انتظارات مردمی است. این پدیده که در ایران نیز به وضوح قابل مشاهده است، نیازمند بررسی دقیقتری است تا بتوان راهحلهای مناسبی برای آن یافت.
تراژدی تأخیر در اصلاحات
به گزارش ایران من، یکی از تراژدیهای سیاسی زندگی بشر این است که حکومتها هنگامی تن به تغییر و اصلاح برخی رفتارها و سیاستهای خود میدهند که بخشی از مردم از هر نوع تغییر معنادار قطع امید کرده و دنبال جایگزین میگردند. نیروهای مترصد جایگزینی هم که دلیل مطرح شدنشان، نارضایتی از امکان اصلاح سیاستهای حاکم بوده است، پس از مدتی با هر نشانهای از اصلاح با تمام قوا به دشمنی و مخالفت برمیخیزند و عملاً سد راه تغییر و تحول مسالمتآمیز و بدون خشونت میشوند!
پارادوکس مخالفتها
به عبارت دیگر، وقتی اقشار مختلف جامعه خواهان اصلاح میشوند، حکومتها به آن تن نمیدهند و وقتی که حکومتها به هر دلیلی نشانههای اصلاح از خود بروز میدهند، مخالفانش آن را پس میزنند!
نمونه عملی: کنسرت همایون شجریان
این وضعیت را میتوان در مورد برنامۀ کنسرت عمومی و رایگان همایون شجریان در میدان آزادی تهران به وضوح مشاهده کرد. مجوز این برنامه بدون تردید نشانۀ میل به اصلاح یک رفتار پیشین بسیار مخرب از سوی حکومت است، اما همین نشانه اینک با خصومت نیروهای نومید از اصلاح و مترصد جایگزینی روبرو شده است.
راهحل پیشنهادی
ما ایرانیان باید خود را از اسارت این پارادوکس رها کنیم و از یک سوراخ چندین بار خود را در معرض گزیدگی قرار ندهیم. اصلاح و تغییر رفتار و سیاستهای نادرست حکومتها در هر شرایطی امری مثبت و شایستۀ استقبال است و از همین رو، همایون شجریان نباید تحت تأثیر تهاجم عدهای قرار گیرد بخصوص اینکه برنامۀ او دل هزاران ایرانی ناشاد را در این شرایط برای ساعاتی هم که شده، شاد خواهد کرد.
