کامران حکمتی، شهروند ۷۰ ساله ایرانی-آمریکایی و یهودی ساکن نیویورک، در ایران به دلیل سفر ۱۳ سال پیش به اسرائیل برای مراسم بارمیتصوای پسرش، بازداشت و به زندان محکوم شد. او که از سرطان پیشرفته رنج می‌برد، با تابعیت دوگانه مورد هدف قرار گرفته است.

این متن به پیامدهای مخرب غرق شدن در اخبار منفی، به‌ویژه در میان میانسالان و سالمندان، می‌پردازد. نویسنده فقدان گفتار سازنده و رویکرد تقابلی در عرصه سیاسی ایران را نقد می‌کند که به ناامیدی، انزوا، کاهش سرمایه اجتماعی و مشارکت عمومی منجر شده است. او بر ضرورت ارائه ایده‌ها و راهکارهای عملی برای بهبود وضعیت تاکید دارد و خواستار پرهیز از "سیاست زرگری" است.

پیروزی‌های دختران ورزشکار ایران فراتر از رقابت، بازتاب روح اعتماد، پشتکار و امید در جامعه است. این موفقیت‌ها نمادی از بازگشت باور به خویشتن و تحول درونی ایران است که با تلاش بی‌وقفه ورزشکاران، مربیان و خانواده‌ها شکل گرفته.

دولت چهاردهم سفرهای استانی را نه برای افتتاح صوری، بلکه برای شنیدن دغدغه‌های مردم، بررسی عمیق مسائل و تصمیم‌سازی مشارکتی تعریف کرده است. این رویکرد جدید بر سادگی، گفت‌وگوی بی‌واسطه با اقشار مختلف و نخبگان و اتخاذ تصمیم‌ها بر پایه شواهد تأکید دارد.