سرویس خبری ایران من: در یکی از پیچیده‌ترین عملیات نظامی دهه‌های اخیر، ارتش آمریکا عملیاتی گسترده علیه تأسیسات هسته‌ای ایران انجام داد که شامل استفاده از تاکتیک‌های فریب پیشرفته و مشارکت بیش از ۱۲۵ فروند هواپیما بود. این حمله که با نام رمز "چکش نیمه‌شب" شناخته می‌شود، نشان‌دهنده سطح جدیدی از پیچیدگی در عملیات نظامی مدرن است.

استراتژی فریب در اقیانوس آرام

ارتش آمریکا در جریان حمله به ایران، تعدادی از بمب‌افکن‌های خود را در اقیانوس آرام مستقر کرد تا نقش «طعمه» را ایفا کنند و توجه ایران را از مسیر اصلی عملیات منحرف سازند.

ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده، روز یکشنبه اعلام کرد که در عملیات روز شنبه علیه ایران، با نام رمز «چکش نیمه‌شب»، بیش از ۱۲۵ هواپیما مشارکت داشتند. به گفته او، یکی از اجزای کلیدی این عملیات، اجرای یک طرح فریب بود که در آن، برخی بمب‌افکن‌ها به اقیانوس آرام اعزام شدند تا تمرکز ایران را منحرف کنند.

حمله اصلی به تأسیسات هسته‌ای

این عملیات بی‌سابقه شامل هفت بمب‌افکن رادارگریز B-2 بود که هر یک، بمب‌های سنگین ۳۰ هزار پوندی را روی دو مرکز اصلی برنامه هسته‌ای ایران—فردو و نطنز—رها کردند. هم‌زمان، موشک‌های کروز تاماهاوک نیز به سوی اهدافی در اصفهان شلیک شد.

در مجموع، بیش از ۱۲۵ فروند هواپیما در این عملیات شرکت کردند؛ شامل بمب‌افکن‌های B-2، هواپیماهای سوخت‌رسان، شناسایی و جنگنده‌ها. به گفته ژنرال کین، بمب‌افکن‌ها از ساعت ۶:۴۰ عصر به وقت شرق آمریکا عملیات را آغاز کرده و تا ساعت ۷ شب، حریم هوایی ایران را ترک کردند.

جزئیات عملیاتی و اجرا

این مأموریت از پایگاه هوایی وایتمن در ایالت میسوری انجام شد و به‌گفته کین، طولانی‌ترین عملیات بمب‌افکن‌های B-2 از زمان حملات ۱۱ سپتامبر تاکنون بوده است.

همچنین در این حمله، ده‌ها موشک تاماهاوک به اهداف مختلفی در خاک ایران شلیک شد و نقش مکمل حملات هوایی را ایفا کرد.

ژنرال کین توضیح داد که نیمه‌شب جمعه به شنبه، یک بسته بزرگ از بمب‌افکن‌های B-2 از خاک اصلی آمریکا به پرواز درآمد. بخشی از این مجموعه برای حفظ غافلگیری تاکتیکی به سمت غرب و اقیانوس آرام حرکت کرد تا نقش فریب‌دهنده ایفا کند. تنها تعداد معدودی از فرماندهان ارشد در واشنگتن و تامپا از این بخش از طرح اطلاع داشتند.

او افزود که هسته اصلی عملیات، شامل هفت فروند B-2 اسپیریت، هر کدام با دو خدمه، در سکوت و با حداقل ارتباطات، به سمت شرق حرکت کردند تا مأموریت خود را در ایران به انجام برسانند.