سرویس خبری ایران من: احمد زیدآبادی، تحلیلگر مسائل سیاسی، در یادداشتی به بررسی دقیق اظهارات محمدجواد ظریف درباره خطوط قرمز روسیه در قبال سیاست خارجی ایران پرداخته است. این تحلیل، ضمن تأیید بخشی از دیدگاه ظریف، به واکاوی پیامدهای آن برای روابط ایران با جهان و نقش احتمالی روسیه در میانجیگری‌های منطقه‌ای می‌پردازد و ابعاد پیچیده نفوذ مسکو در داخل ایران را نیز مورد توجه قرار می‌دهد.
دیدگاه ظریف درباره خطوط قرمز روسیه
به گزارش ایران من؛ احمد زیدآبادی در مطلبی در کانال تلگرام خود با عنوان «تأسف‌بار است اما واقعیت دارد!» نوشت:
محمدجواد ظریف: «روسیه دو خط قرمز دارد اول اینکه ایران نباید هیچ وقت با دنیا روابط آرام داشته باشد و دوم اینکه نباید با دنیا به درگیری برسد.»
تحلیل زیدآبادی و پیامدهای آن
سخن آقای ظریف به نظر درست می‌آید اما در این شرایط چه نتیجه‌ای از آن می‌توان گرفت؟ نتیجه‌ای که من از این دو گزاره می‌گیرم این است که در هنگام عادی‌سازی رابطه با دنیا، باید حتی‌المقدور از روسیه حذر کرد، اما در هنگام خطر درگیری با دنیا، شاید میانجیگری روس‌ها مانع از تصادمی ویران‌کننده شود.
نقش روسیه در کاهش تنش‌های منطقه‌ای
از این زاویه، ورود پوتین به قصد کاهش یا کنترل یا مهار تشنج بین ایران و اسرائیل و شرکای غربی آن، اگر قرین موفقیت شود، به زیان کشور نخواهد بود بخصوص اینکه در این موقعیت خاص تاریخی، جلوگیری از درگیری، خواسته یا ناخواسته به روابطی آرام با دنیا ختم می‌شود.
نفوذ و شانس موفقیت میانجیگری روسیه
با توجه به نفوذی که روسیه در داخل کشور ما به دست آورده به طوری که برخی محافل افراطی گویی قبلۀ خود را از سوی کعبه به سمت کاخ کرملین کج کرده‌اند، خواه ناخواه روس‌ها شانس موفقیت بیشتری نسبت به دیگر کشورها در یک میانجیگری جدی دارند!
می‌توان از این وضعیت اظهار تأسف کرد اما نمی‌توان واقعیتِ آن را نادیده گرفت.
در مجموع، تحلیل زیدآبادی نشان می‌دهد که با وجود انتقاداتی به نقش روسیه در سیاست خارجی ایران، واقعیت نفوذ و توان میانجیگری این کشور در شرایط بحرانی غیرقابل انکار است. این وضعیت، لزوم رویکردی واقع‌بینانه و محاسبه‌گرانه را در مواجهه با چالش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی برجسته می‌سازد، حتی اگر با حسرت و تأسف همراه باشد.
