مقاومت ایران در برابر حملات مستمر ایالات متحده و اسرائیل، استراتژی نظامی آن ها را با شکست کامل مواجه کرده است. با وجود خشم عمومی و سابقه بدعهدی های واشنگتن، این بحران بزرگ فرصتی بی نظیر برای دستیابی به توافق صلح جامع است. لغو تحریم ها، پیمان عدم تعرض و تامین امنیت منطقه ای، تنها راه حل قطعی تنش است.
این یادداشت با تشریح مفهوم امنیت‌سازی توضیح می‌دهد چگونه ایران در دو دهه گذشته هدف فشار و تهدید آمریکا و اسرائیل قرار گرفته و این روند به تحریم، واکنش‌های دفاعی و تشدید تنش انجامیده است.
ظریف در مقاله‌ای تحلیل کرد چگونه امنیتی‌سازی ایران توسط آمریکا و اسرائیل چرخه‌ای باطل ایجاد کرده است. او راهکارهایی مانند اصلاحات داخلی، دیپلماسی منطقه‌ای، همکاری با آژانس و مذاکره با واشنگتن را برای شکستن این چرخه پیشنهاد داد. ایران می‌تواند میانجی طبیعی آسیا و اروپا باشد.
ظریف معتقد است جنگ ۱۲ روزه نشان داد ایران هدف بی‌هزینه‌ای نیست و توانست در برابر دو قدرت هسته‌ای مقاومت کند. او نتانیاهو را مسئول تخریب برجام و بحران آفرینی می‌داند و پیشنهاد می‌کند ترامپ به او گوش ندهد. ظریف آینده‌ای بر مبنای همکاری منطقه‌ای و تغییر پارادایم پیشنهاد می‌دهد.
غرب آسیا در نقطه عطفی قرار دارد که تغییر الگو از تهدید به همکاری ضروری است. ایران با اتکا به سرمایه انسانی و موقعیت جغرافیایی، می‌تواند پیشگام همگرایی منطقه‌ای باشد. دیپلماسی سازنده و شراکت بین کشورها راه نجات از چرخه منازعات است.
پیشنهاد ایجاد «منارا» شبکه منطقه‌ای برای همکاری هسته‌ای صلح‌آمیز در خاورمیانه، با هدف خلع سلاح و توسعه پایدار. این طرح مبتنی بر نظارت متقابل و شفافیت، می‌تواند منطقه را از تهدید هسته‌ای به الگویی از صلح تبدیل کند و به چالش‌های انرژی و آب پاسخ دهد.
این متن به بررسی راهبردهای دفاعی ایران، استقلال متحدان منطقه‌ای و تصحیح برداشت‌های نادرست می‌پردازد. با تأکید بر خوداتکایی راهبردی، نقش رژیم صهیونیستی در بی‌ثباتی منطقه را تحلیل و اهمیت درک صحیح از الگوهای رفتاری ایران را تبیین می‌کند.
طرح مودت راهکاری جامع برای همگرایی کشورهای مسلمان غرب آسیاست که با تمرکز بر همکاری‌های اقتصادی، امنیتی و فرهنگی، به دنبال ایجاد ثبات منطقه‌ای و حل مسالمت‌آمیز مناقشات است. این طرح با محوریت گفتگو و احترام متقابل طراحی شده است.
ایران با رویکردی نو در سیاست خارجی، خواهان گفتگو و همکاری سازنده با همسایگان و جامعه جهانی است. این رویکرد بر پایه احترام متقابل، حل مسالمت‌آمیز اختلافات و تلاش برای ایجاد ثبات منطقه‌ای استوار است.