دیدگاه نویسندگان؛ آنچه در یادداشت‌ها می‌آید نظر نویسنده است.
تاجزاده تناقضات راهبردی رهبری، شکست‌های منطقه‌ای، نفوذ موساد و بحران مشروعیت را تحلیل کرده و ضرورت تغییرات اساسی در ساختار، سیاست‌ها و مدیریت کشور، حذف ولایت فقیه از قانون اساسی و بازگشت حاکمیت به ملت را برای خروج از بن‌بست فعلی عنوان می‌کند.
نویسنده بیانیۀ جبهۀ اصلاحات درباره تعلیق غنی‌سازی را اشتباه می‌داند. وی معتقد است چنین موضع‌گیری‌هایی بهانه‌ای برای حملات تبلیغاتی تندروها فراهم می‌آورد. تندروها در پی برساخت دشمن داخلی هستند تا مشکلات خود را به آن نسبت دهند.
بیانیه جبهه اصلاحات تحول گفتمان حکمرانی از منازعات ایدئولوژیک به توسعه ملی را پیشنهاد می‌دهد. محورهای اصلی شامل بازسازی اعتماد ملی، آزادی سیاسی، عدالت اقتصادی و سیاست خارجی عقلانی است که هدف نهایی آن رفاه و کرامت شهروندان ایرانی است.
محمود سریع‌القلم سه سناریو برای ایران ارائه می‌دهد: توافق هسته‌ای با غنی‌سازی صفر که رشد اقتصادی ۲.۵ درصد به همراه دارد، عدم توافق که تورم و اعتراضات را افزایش می‌دهد، و دیپلماسی زمان‌بری. اجماع داخلی و روان‌شناسی تصمیم‌گیران کلیدی است.
متن به بررسی عدم اجرای صحیح قوانین جرایم سیاسی در ایران می‌پردازد. نویسنده نشان می‌دهد که علی‌رغم وجود هیات منصفه در قانون اساسی، عملاً از آن استفاده نمی‌شود و محکومیت‌های سیاسی با تفسیر گسترده مواد قانونی انجام می‌شود. این وضعیت باعث کاهش اعتماد مردم شده است.
آسیب‌پذیری‌های امنیتی ایران، اهمیت قدرت موشکی و ضرورت تنوع‌بخشی قدرت ملی. تأکید بر بازگشت به مردم به عنوان راهکار تقویت بازدارندگی در مقابل تهدیدهای منطقه‌ای
جنگ جهانی دوم نشان داد که تسلیم زودهنگام ایتالیا در ۱۹۴۳ منجر به استقلال و بازسازی سریع‌تر شد، در حالی که مقاومت طولانی ژاپن تا بمباران اتمی ۱۹۴۵ هزینه‌های انسانی عظیم و اشغال طولانی‌مدت به همراه آورد. پذیرش واقعیت گاهی بهترین راه نجات است.
آزادی زندانیان سیاسی و گشایش فضای سیاسی ضرورتی اساسی برای گذار به حکمرانی دموکراتیک است. صدها زندانی سیاسی از طیف‌های مختلف در زندان‌های کشور محبوس هستند. حل این مسئله گامی ضروری برای کنشگری مدنی و حل بحران‌های کنونی کشور محسوب می‌شود.
ایران موضع اصولی خود درباره توافق قفقاز اعلام کرد. حمایت از صلح مشروط به رعایت حاکمیت، تمامیت ارضی و عدم تغییر مرزهاست. تبدیل «کریدور» به مسیر ترانزیتی مثبت ارزیابی شد. ایران از مداخله فرامنطقه‌ای هشدار داد و بر همکاری منطقه‌ای تاکید کرد.
اقتصاد ایران در اثر سیاست‌های غلط قیمت‌گذاری انرژی دچار بحرانی مانند سرطان شده که تمام بخش‌ها را آلوده کرده است. دولت به جای اقدام فوری، مشغول مشورت است. تأخیر در اصلاحات، هزینه‌ها را چندبرابر و شانس موفقیت را کمتر می‌کند. نیاز به جراحی اقتصادی فوری است.
غرب آسیا در نقطه عطفی قرار دارد که تغییر الگو از تهدید به همکاری ضروری است. ایران با اتکا به سرمایه انسانی و موقعیت جغرافیایی، می‌تواند پیشگام همگرایی منطقه‌ای باشد. دیپلماسی سازنده و شراکت بین کشورها راه نجات از چرخه منازعات است.
مقاله با استفاده از نماد باغ شازده، تضاد ایرانیان را نشان می‌دهد: آبادان کردن درون خانه در مقابل بی‌تفاوتی به بیرون. این نگاه در حکمرانی نیز جاری است. نویسنده راه‌حل را در تغییر نگرش از فردی به جمعی و توجه به توسعه پایدار می‌داند تا سرزمین نیز آباد گردد.
ژاپن پس از حمله به پرل هاربر و گسترش در آسیا، با شکست‌های پی‌درپی، بمباران شهرها، بمب اتمی هیروشیما و ناگازاکی، و ورود شوروی، در ۱۵ اوت ۱۹۴۵ به فرمان امپراتور هیروهیتو تسلیم شد و جنگ جهانی دوم پایان یافت.
ربیعی نظام قدرت جهانی را ظالمانه خواند و سه راهکار ارائه داد: اتکا به مردم، تقویت قدرت اقتصادی برای وابسته کردن ۱۰ کشور و مذاکره. وی مذاکره را مقدس دانست و گفت کشورهای شکست‌نخورده مذاکره می‌کنند. همچنین بر ضرورت نفوذ منطقه‌ای تاکید کرد.
پژوهش حاضر بحران جمهوری اسلامی را بر اساس نظریه هابرماس تحلیل می‌کند. شکاف میان زیست‌جهان حاکمان (گفتمان انقلابی) و شهروندان (ارزش‌های جهانی) باعث بحران مشروعیت شده. استعمار زیست‌جهان از طریق کنترل رسانه و سیاست فرهنگی این شکاف را تعمیق کرده است.
جنگ آینده اسرائیل و ایران خونین‌تر خواهد بود. اسرائیل در اهداف خود ناکام مانده و ایران برای ضربه قاطع آماده می‌شود. ترامپ در دام اسرائیل گرفتار است. راهبرد چیدن علف‌ها منطقه را به سوی درگیری بزرگ‌تر می‌برد. نتیجه بر آینده خاورمیانه تأثیر خواهد گذاشت.
سیاست محدودکننده اینترنت در ایران به معصیت بدون لذت تبدیل شده که اهداف امنیتی و فرهنگی را محقق نکرده و موجب تقابل مردم با دولت شده است. فیلترینگ کارایی نداشته و ایران را در رتبه ۹۷ از ۱۰۰ قرار داده است.
این یادداشت بر اهمیت حس‌آفرینی در دولت تأکید کرده و حذف نیروهای جوان نظیر جهرمی را عاملی در فاصله‌گیری مردم از دولت می‌داند. نویسنده ضرورت استفاده از مدیران جوان و ارتباط‌برقرارکننده را برای موفقیت دولت ضروری دانسته و بر تغییر ساختار مدیریتی تأکید می‌کند تا اعتماد عمومی بازگردد.
حذف صفر از پول ملی بدون اصلاحات ساختاری تنها تغییری ظاهری است که نمی‌تواند مشکلات اقتصاد ایران مانند تورم ۳۰-۵۰ درصدی و کسری بودجه ۵۰۰ هزار میلیارد تومانی را حل کند. این اقدام هزینه‌های سنگینی دارد و می‌تواند منجر به افزایش قیمت‌ها شود.
این متن به چالش‌های روزنامه‌نگاری در دوران جنگ، محدودیت‌های رسانه‌ای و ضرورت اصلاحات ساختاری می‌پردازد. نظرات روزنامه‌نگاران درباره نقش رسانه در امنیت ملی، مشکلات نظارتی و لزوم تقویت رسانه‌های داخلی بررسی می‌شود. همچنین به پدیده امریکاستیزی نمایشی اشاره دارد.