دکتر سروش دباغ در سخنرانی خود به تحلیل وضعیت سیاسی ایران پرداخت. او با ابراز همدردی با خانواده تاج‌زاده، از بازداشت مجدد وی در ایام ترحیم برادرش انتقاد کرد و آن را نشانه‌ای از ضعف حاکمیت دانست.

فرخ نگهدار در سخنرانی خود، ضمن تسلیت به فخرالسادات محتشمی‌پور و یادبود دکتر سعید فراروی، به تجربه شخصی از شادی و غم پرداخت. او به پیروزی زهران ممدانی در نیویورک اشاره کرد و خواستار شنیدن صداهای متفاوت شد.

این متن به پیامدهای مخرب غرق شدن در اخبار منفی، به‌ویژه در میان میانسالان و سالمندان، می‌پردازد. نویسنده فقدان گفتار سازنده و رویکرد تقابلی در عرصه سیاسی ایران را نقد می‌کند که به ناامیدی، انزوا، کاهش سرمایه اجتماعی و مشارکت عمومی منجر شده است. او بر ضرورت ارائه ایده‌ها و راهکارهای عملی برای بهبود وضعیت تاکید دارد و خواستار پرهیز از "سیاست زرگری" است.

برخی افراد و جریان‌ها با مفاهیم وفاق و منافع ملی ناسازگارند و اتحاد را زیرپا می‌گذارند. این کم‌توجهی به وحدت ملی، با هدف امتیازات جناحی صورت می‌گیرد. جامعه از دولت انتظار صراحت و راهبرد نو دارد. وفاداری به منافع ملی باید قطب‌نمای سیاست باشد. وحدت ملی بر پایه عدالت و اعتماد عمومی شکل می‌گیرد و استوار می‌ماند.

محمد مهاجری در یادداشتی به بررسی مسیر سیاسی سردار کوثری می‌پردازد. او از محبوبیت گذشته کوثری در میان بسیجیان یاد کرده و سپس نگرانی خود را از مواضع اخیر او ابراز می‌کند. مهاجری معتقد است کوثری با برخی تندروها همسو شده و از او می‌خواهد به اصول اولیه‌اش بازگردد و نماد وحدت باقی بماند.