سرویس خبری ایران من: در فضای سیاسی کنونی، اهمیت وفاق و همگرایی ملی بیش از پیش احساس می‌شود. با این حال، شواهدی از ناسازگاری برخی جریان‌ها با این اصول بنیادین به چشم می‌خورد که می‌تواند چالش‌های جدی برای انسجام اجتماعی و پیشرفت کشور ایجاد کند. در ادامه به بررسی این چالش‌ها، نقش دولت و مبانی وحدت ملی خواهیم پرداخت.
ناسازگاری با منافع ملی
با وجود این، نکته‌ای که به نظر می‌رسد مغفول مانده، ناسازگاری برخی افراد یا جریان‌ها، با مفاهیمی چون وفاق و منافع ملی است. براین اساس است که می‌توان دریافت چرا برخی ممکن است ترجیح دهند اتحاد و همگرایی را زیرپا بگذارند.
چالش‌های وحدت ملی
کم‌توجهی برخی جریان‌ها و افراد سیاسی به وحدت ملی و تلاش برای زیرسؤال بردن آن با هدف دستیابی به امتیازات جناحی از این جمله است.
نقش دولت و مبانی وحدت
در چنین فضایی، جامعه رأی‌دهنده و بدنه اجتماعی که به دولت امید بسته‌اند، انتظار دارند دولت صراحت بیشتری در پیش گرفته و راهبردی نو برگزیند. مسأله این است که هر لحظه و هر مکان، می‌بایست وفاداری به منافع ملی قطب‌نمای سیاست باشد؛ چه از سوی دولت و چه از سوی جریان‌های سیاسی. وحدت ملی هم به نوبه خود بر پایه عدالت و اعتماد عمومی شکل می‌گیرد و بر همان پایه استوار می‌ماند.
در نهایت، برای غلبه بر چالش‌های موجود و دستیابی به وحدت ملی پایدار، ضروری است که تمامی نهادها و جریان‌های سیاسی، منافع ملی را بر هرگونه منفعت جناحی ترجیح دهند. دولت نیز باید با اتخاذ رویکردی شفاف و راهبردی قاطع، اعتماد عمومی را تقویت کرده و بستر لازم را برای همگرایی و وفاق ملی فراهم آورد. تنها با چنین رویکردی می‌توان به آینده‌ای روشن‌تر برای کشور امید بست.
