مصطفی تاجزاده در نامه‌ای از زندان اوین به ترامپ، ضمن مخالفت قاطع با جنگ، نسبت به بمباران زیرساخت‌های ایران هشدار داد. وی تاکید کرد که این جنگ غیرقانونی باعث تقویت احساسات ضدآمریکایی و تضعیف جامعه مدنی می‌شود و تنها راه خروج از بحران، دیپلماسی و اتخاذ راهبرد برد-برد برای دستیابی به صلح پایدار است ...
سید مصطفی تاجزاده در بیانیه‌ای از زندان اوین، وقایع دی ۱۴۰۴ را نتیجه رویکرد ماکیاولیستی و انحصارطلبی دانست. او با انتقاد شدید از عملکرد رهبری و تشبیه اعتراضات به جنگ، خواستار تشکیل کمیته حقیقت‌یاب مستقل شد.
سیدمصطفی تاجزاده وضعیت کنونی ایران را ناشی از سیاست‌های اشتباه و ساختار ولایت فقیه می‌داند که ملت را کلافه کرده است. او خواستار تغییرات اساسی، تشکیل مجلس موسسان برای تغییر قانون اساسی مطابق نظر ملت و واگذاری قدرت به مردم است. تاجزاده سکوت سیاسیون را غیرمسئولانه خوانده و بر حق اعتراضات مسالمت‌آمیز تاکید می‌کند.
مصطفی تاجزاده، زندانی سیاسی شناخته‌شده، از دل تجربه حاکمیت و زندان به نقد جمهوری اسلامی می‌پردازد. او سرکوب، جنگ، تحریم و سیاست خارجی را ناکارآمد می‌داند و بر نافرمانی مدنی، نقش زنان، تغییر قانون اساسی و گذار مسالمت‌آمیز برای حل بحران‌های ایران تأکید می‌کند
ایران با بحران‌های عمیق سیاسی، اقتصادی و اجتماعی روبه‌روست. شکست ولایت فقیه در تحقق آرمان‌های ملی، شکاف حاکمیت و مردم را عمیق کرده است. راهکار خروج از بحران، تغییرات ساختاری مسالمت‌آمیز، مقاومت مدنی و بازگشت حاکمیت به مردم است تا از بی‌دولتی و هرج‌ومرج جلوگیری شود.
تاجزاده از زندان اوین می‌نویسد: ایران در وضعیت "نه جنگ، نه صلح" گرفتار است. رهبری دو راه دارد: استمرار سیاست‌های فعلی که به بی‌دولتی می‌انجامد یا پذیرش خطاها و بازگشت به مردم. اعدام‌ها و فشار بر منتقدان نشانه انتخاب راه اول است. او می‌خواهد از اشتباه استراتژیک در موضوع هسته‌ای جلوگیری شود.
تاجزاده تناقضات راهبردی رهبری، شکست‌های منطقه‌ای، نفوذ موساد و بحران مشروعیت را تحلیل کرده و ضرورت تغییرات اساسی در ساختار، سیاست‌ها و مدیریت کشور، حذف ولایت فقیه از قانون اساسی و بازگشت حاکمیت به ملت را برای خروج از بن‌بست فعلی عنوان می‌کند.
تاجزاده از زندان نوشت: راهبردهای اشتباه رهبر ایران را در ضعیف‌ترین وضعیت قرار داده. تحریم‌ها و بحران اقتصادی ادامه دارد. مذاکرات با آمریکا بی‌نتیجه شده. دو راه وجود دارد: تمکین به خواست ملت برای تغییرات اساسی یا استعفا. تشکیل مجلس مؤسسان یا رفراندم راه‌حل است.
تاجزاده جنگ خاورمیانه را مشکل می‌داند، تشکیل مجلس مؤسسان و آتش‌بس فوری را پیشنهاد می‌دهد. او از تجاوز نظامی انتقاد کرده و دیپلماسی خردمندانه را راه‌حل می‌بیند. نویسنده بازگشت حاکمیت به ملت و گذار مسالمت‌آمیز به دمکراسی را ضروری می‌داند.
ابوالفضل قدیانی، مبارز ۸۰ ساله‌ای که حدود ۱۰ سال از عمرش را در زندان‌های دو نظام گذرانده است. او که به رغم نظر پزشکی قانونی همچنان در حبس است، معتقد است حکومت دینی محکوم به شکست است و دموکراسی را علاج دردهای ایران می‌داند. قدیانی با زندگی ساده و اخلاقمدار، تنها خواستار آزادی و رفاه مردم ایران است.
تاجزاده در یادداشتی از زندان، سیاست هسته‌ای را نقد می‌کند. او با اشاره به تجربه تلخ تحریم‌ها و تورم ۴۰ درصدی هفت سال اخیر، تبعات جنگ احتمالی را هشدار می‌دهد. نویسنده استراتژی تقابل را ناکارآمد دانسته و خواستار دیپلماسی خردمندانه، تکیه بر خرد جمعی و گفت‌وگوی ملی برای برون‌رفت از بحران است.
تاجزاده، استدلال‌های رهبری درباره عدم مذاکره با آمریکا را نقد می‌کند و علت اصلی مخالفت با مذاکره را ترس از موفقیت آن می‌داند. او وضعیت کنونی کشور را شکننده توصیف کرده و راه برون‌رفت را اصلاح سیاست‌های داخلی و خارجی می‌داند.
تاجزاده از زندان اوین روایت می‌کند که چگونه رزمندگان و ایثارگران دیروز، امروز به جرم دفاع از مردم زندانی شده‌اند. او به اعتراضات ۲۵ بهمن ۱۴۰۳ اشاره می‌کند که در آن، ایثارگران و خانواده‌های شهدا علیه ظلم و ناکارآمدی حاکمیت به میدان آمدند و آخرین سنگر ریاکاری را فرو ریختند.
تحلیل وضعیت کشور و راهکارهای برون‌رفت از بحران با تمرکز بر مسئله تحریم‌ها، مذاکره با آمریکا و ضرورت تغییرات بنیادین. نویسنده ضمن بررسی چالش‌های موجود، بر لزوم همراهی با خواست مردم و پرهیز از فرصت‌سوزی تأکید می‌کند.
تحلیل سقوط رژیم اسد و پیامدهای آن برای ایران و منطقه. بررسی علل شکست سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی، اشتباهات استراتژیک رهبری، و درس‌هایی که باید از این رویداد گرفته شود. نگاهی به آینده روابط منطقه‌ای و لزوم تغییر رویکرد.
بررسی امکان اصلاحات در شرایط کنونی با مقایسه دولت وفاق و اصلاحات. تحلیل چالش‌های موجود و فرصت‌های پیش رو برای تغییرات بنیادین. ارائه راهکارهای عملی برای برون‌رفت از وضعیت فعلی با تأکید بر ضرورت توجه به خواست مردم.
اسرائیل با سیاست‌های نژادپرستانه و طرد فلسطینیان به سوی آینده‌ای تاریک می‌رود. جمهوری اسلامی باوجود هزینه‌های سنگین در تضعیف اسرائیل، به دلیل استراتژی‌های نادرست نتوانسته نقش مؤثری در حمایت از فلسطین ایفا کند.