این متن به نقد شدید سیاست‌های سهمیه‌بندی در ایران می‌پردازد. این سیاست‌ها که به نام عدالت اجرا می‌شوند، در واقع شایسته‌سالاری را از بین برده و به آموزش، اقتصاد و سلامت جامعه آسیب می‌زنند. نویسنده با مقایسه با ورزش حرفه‌ای، لزوم حذف سهمیه‌ها و کمک به توانمندسازی افراد پیش از رقابت را مطرح می‌کند تا کشور از بحران کنونی خارج شود.

برخی افراد و جریان‌ها با مفاهیم وفاق و منافع ملی ناسازگارند و اتحاد را زیرپا می‌گذارند. این کم‌توجهی به وحدت ملی، با هدف امتیازات جناحی صورت می‌گیرد. جامعه از دولت انتظار صراحت و راهبرد نو دارد. وفاداری به منافع ملی باید قطب‌نمای سیاست باشد. وحدت ملی بر پایه عدالت و اعتماد عمومی شکل می‌گیرد و استوار می‌ماند.

در دیدار رئیس‌جمهوری با اعضای اتاق بازرگانی، بر اصلاح فرآیندهای اقتصادی، عدالت در تخصیص ارز، توسعه روابط منطقه‌ای، اصلاح نظام انرژی و هماهنگی میان قوا تأکید شد. دکتر پزشکیان با تکیه بر انسجام و مشارکت بخش خصوصی مسیر اصلاحات اقتصادی را ادامه خواهد داد.

رئیس مجلس اعلام کرد بنزین را ۵۰ هزار تومان می‌خریم و ۳ هزار تومان می‌فروشیم که سالانه ۵ میلیارد دلار هزینه دارد. واکنش سریع و اصلاحیه فوری نشان از ترس عمیق از تکرار حوادث ۹۸ دارد. نویسنده معتقد است آزادسازی قیمت انرژی و توزیع مابه‌التفاوت بین مردم راه‌حل است اما ترس، جهل و رانت مانع اصلاحات است.