تعارض میان مجلس و دولت پزشکیان، تجلی مشکل ساختاری در نظام سیاسی ایران است. ریشه این چالش در قانون اساسی و نظام انتخاباتی قرار دارد. مجلس با اختیار عزل وزرا، قدرت بیشتری دارد و سه راه‌حل محدود برای رفع تعارض شامل انحلال مجلس، تسلیم کابینه، یا استعفای رئیس‌جمهور وجود دارد که هر کدام با موانع جدی روبرو هستند.
عباس آخوندی در همایش انجمن علمی مطالعات صلح ایران به تحلیل تجربیات تاریخی ایران در زمینه جنگ و صلح پرداخت. وی تأکید کرد صلح زمینه‌ساز توسعه پایدار است، درحالی‌که جنگ موجب از دست رفتن فرصت‌های پیشرفت می‌شود. آخوندی با اشاره به پیامدهای اشغال ایران و جنگ تحمیلی، گفت‌وگو را بهترین راه حل اختلافات دانست.
تحلیل حادثه قتل دانشجو در کوی دانشگاه با نگاهی به ابعاد امنیتی و اجتماعی آن. بررسی علل افزایش سرقت‌های خشن، نقش نهادهای مسئول و راهکارهای پیشگیری. تأکید بر ضرورت اصلاح ساختارهای اقتصادی به جای برخورد قهری.
روایت شخصی زهرا رهنورد از روز آغاز حصر خانگی در بهمن ۱۳۸۹، شامل جزئیات محاصره خانه، برخورد مأموران امنیتی، تفتیش منزل و محدودیت‌های اعمال شده. این متن تصویری گویا از آغاز دوره‌ای طولانی از سلب آزادی ارائه می‌دهد.
نویسنده با دعوت رئیس جمهور به صرف جگر در یک مغازه محلی، راهکاری نو برای شنیدن صدای مردم پیشنهاد می‌دهد. او با اشاره به مشکلات اقتصادی و سیاسی، این دیدار را فرصتی برای درک بهتر واقعیت‌های جامعه می‌داند.
تحلیل سقوط رژیم اسد و پیامدهای آن برای ایران و منطقه. بررسی علل شکست سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی، اشتباهات استراتژیک رهبری، و درس‌هایی که باید از این رویداد گرفته شود. نگاهی به آینده روابط منطقه‌ای و لزوم تغییر رویکرد.
یادداشت تحلیلی درباره ضرورت اصلاحات تدریجی و چالش‌های پیش روی کشور، با تأکید بر مسئله فرسودگی اجتماعی و اقتصادی و نقد جریان‌های مخالف توسعه و ارائه راهکارهایی برای بهبود شرایط.
بررسی امکان اصلاحات در شرایط کنونی با مقایسه دولت وفاق و اصلاحات. تحلیل چالش‌های موجود و فرصت‌های پیش رو برای تغییرات بنیادین. ارائه راهکارهای عملی برای برون‌رفت از وضعیت فعلی با تأکید بر ضرورت توجه به خواست مردم.
عباس آخوندی در نقد اظهارات سردار کوثری درباره تصمیمات شورای عالی امنیت ملی، بر لزوم تفکیک تصمیمات سیاسی و نظامی تأکید کرده و هشدار داده که این نوع اظهارنظرها می‌تواند پیامدهای جدی داشته باشد.
این تحلیل به بررسی چهار دیدگاه اصلی در صحنه سیاسی ایران می‌پردازد و راهکارهایی عملی برای مواجهه با چالش‌های داخلی و خارجی ارائه می‌دهد. تأکید اصلی بر ضرورت آشتی ملی و اصلاحات داخلی است.
تحلیل ابعاد حمله اخیر به ایران نشان از کارآمدی سیستم پدافندی، موفقیت دیپلماسی منطقه‌ای و اهمیت راهبرد متوازن دارد. تقویت بنیه اقتصادی و ارتباط شفاف با مردم، در کنار قدرت نظامی، ضامن موفقیت آینده است.
انتقاد از نحوه پاسخگویی سخنگوی شورای نگهبان به سؤالات خبرنگاران، به‌ویژه در مورد پرونده پزشکیان و عدم شفافیت در ارائه دلایل رد صلاحیت‌ها. این متن به چالش‌های ساختاری در نظارت بر عملکرد این نهاد می‌پردازد.
این مقاله به بررسی پرونده دو خبرنگار، نیلوفر حامدی و الهه محمدی، می‌پردازد و ایرادات حقوقی در روند رسیدگی را مطرح می‌کند. نویسنده بر اهمیت توجه به افکار عمومی و پیامدهای اجتماعی احکام تأکید دارد. مسائلی چون بازداشت طولانی‌مدت، نقض بی‌طرفی و ضرورت اعمال عفو مورد بحث قرار می‌گیرد.
محمد مهاجری در یادداشتی به بررسی مسیر سیاسی سردار کوثری می‌پردازد. او از محبوبیت گذشته کوثری در میان بسیجیان یاد کرده و سپس نگرانی خود را از مواضع اخیر او ابراز می‌کند. مهاجری معتقد است کوثری با برخی تندروها همسو شده و از او می‌خواهد به اصول اولیه‌اش بازگردد و نماد وحدت باقی بماند.
محمد مهاجری در نقد سخنگوی دولت، توصیه مداوم به صبر را ناکافی می‌داند. او خواستار شفافیت و پاسخگویی صادقانه درباره مسائلی چون فیلترینگ، تورم و انتصابات است. مهاجری معتقد است لاپوشانی به ضرر دولت است و راهکارهایی برای بهبود ارتباط با مردم ارائه می‌دهد. او تأکید می‌کند که صداقت، اعتماد عمومی را افزایش می‌دهد.
نطق اخیر پزشکیان در سازمان ملل، یک رویداد مهم در عرصه سیاست خارجی ایران بود. این سخنرانی با در نظر گرفتن محدودیت‌ها و ملاحظات داخلی و بین‌المللی، به‌گونه‌ای طراحی شد که توجهات داخلی و بین‌المللی را به خود جلب کند. پزشکیان، به‌عنوان نماینده ایران، موفق شد با مدیریت دقیق کلمات، انتظارات داخلی و بین‌المللی را به‌گونه‌ای پاسخ دهد که از سوی رسانه‌ها مورد توجه قرار گیرد.
ایده‌ی ایران با نظریه ایرانشهری در تعامل با پیوستار تاریخی ایران بررسی می‌شود. تاکید بر این است که مفاهیم تاریخی پویا هستند و ایران به عنوان ملتی فراگیرتر از اقوام باید در چارچوب تحولات فرهنگی و اقتصادی مدنظر قرار گیرد. خودکفایی در ایران به دلیل موقعیت ژئوپلتیکی ناممکن است و تجارت باید مبنای توسعه قرار گیرد.
اسرائیل با سیاست‌های نژادپرستانه و طرد فلسطینیان به سوی آینده‌ای تاریک می‌رود. جمهوری اسلامی باوجود هزینه‌های سنگین در تضعیف اسرائیل، به دلیل استراتژی‌های نادرست نتوانسته نقش مؤثری در حمایت از فلسطین ایفا کند.